
گاهی برچسب زدن، طبقهبندی کردن و تلقی عمومی حق مطلب را ادا نمیکند. مجموعه Resident Evil با عبارت «وحشت» پیوند خورده، اما فراموش نکنید که نیمی از هویتش در هیاهوی گلولهها و بستری اکشن شکل گرفته است. حتی عناوین کلاسیک سری طی گیمپلی چند ساعته خود و با روالی طبیعی به اکشن گرایش پیدا میکنند؛ طبیعی از آن جهت که با کسب تجربه و تسلیحات بیشتر، دست پلیر باز خواهد شد تا در مقابل هیولاها و زامبیها ایستادگی کند. بنابراین نهتنها فرنچایز تمام این سالها با هر نسخه اکشنتر شد، بلکه حتی بازیهای کلاسیک به طور یکپارچه مبتنی بر بقا نبودهاند.
حال با آزادی عمل در قبال این فلسفه دوگانه، که به شکلی پارادوکسیکال همواره هم آفتِ جان و هم نجاتبخش فرنچایز بوده، Resident Evil Requiem میخواهد از همان نقطه آغاز هر دو حس اکشن و ترس را در خود داشته باشد.
